Sylwia Smoła

Tak właściwie to o Poznaniu nie widziałam zbyt wiele. Nigdy nie znajdował się na liście moich podróżniczych marzeń. O wyborze destynacji zadecydowały: dogodny dojazd z Wrocławia, względnie niewielka odległość i jakiś niezidentyfikowany wewnętrzny impuls☺.  Rogal Świętomarciński ma już 128 lat! Aby rogal miał prawo zwać się ''Świętomarcińskim'' musi posiadać certyfikat Izby Rzemieślniczej. 11 listopada Wielkopolanie tradycyjnym rogalem świętują obchody Dnia Św. Marcina już od 1891 roku.  Jest to wyrób z ciasta półfrancuskiego, z nadzieniem z białego maku, z bakaliami, polany lukrem i posypany orzechami. W cukierniach sprzedawany jest na wagę. Jeden niepozornie wyglądający rogal ma średnio 250g, co stanowi  jakieś 1200 kcal.  O co chodzi z tymi koziołkami? To kolejny symbol Poznania. Koziołki po raz pierwszy pojawiają się w XVI-wiecznej legendzie. Przyczyną całego ''koziołkowego'' zamieszania był fakt przypalenia przez młodego kuchcika sarniny, którą t...

Międzygórze to moja ulubiona górska miejscowość. Czas płynie tu wolniej, jest nieco sennie, a przyroda otula nas ze wszystkich stron. Nieco tłoczniej jest przy Wodospadzie Wilczki, wokół którego niedawno zrewitalizowano infrastrukturę turystyczną, m.in. tarasy widokowe, dydaktyczne ścieżki przyrodnicze, ledowe podświetlenie. Wysokość wodospadu wynosi 22 metry i w całych Sudetach przewyższa go jedynie Wodospad Kamieńczyka.  Wieś położona jest w dolinie u podnóża Śnieżnika (1424 m n.p.m.) i stanowi doskonałą bazę wypadową dla pieszych wędrówek w jego masywie. Z Międzygórza wiedzie też bardzo przyjemny szlak na Górę Igliczną (750 m n.p.m.), na której znajduje się Sanktuarium ''Maria Śnieżna''.  Na początku XIX w. leśna osada drwali przekształciła się miejscowość letniskową i kuracyjną. A wszystko to za sprawą Marianny Orańskiej (1810-1883), księżniczki niderlandzkiej, która zakupiła dobra ziemskie na ziemi kłodzkiej i rozpoczęła ich rewitalizację. Rozwinęła gospodarkę leśn...

Adršpašské skály czyli Adrszpaskie Skalne Miasto to bajkowa mini-kraina pełna formacji skalnych o finezyjnych kształtach, z jeziorkiem o unikatowej turkusowej barwie, zewsząd otoczona rezerwatem przyrody. Większość tutejszych skał to piaskowce, których współczesny wygląd jest efektem erozji terenu oraz niszczącego wpływu wiatru, mrozu i wody.  Masyw stanowi część Gór Stołowych i położony jest na terenie Czech, zaledwie 30 km od Kudowy-Zdrój. Dziś Adršpašské skály stanowią popularną atrakcję turystyczną, jednak nie zawsze tak było. Ponoć w średniowieczu budowano tutaj zamki, a miejscowa ludność polowała lub szukała schronienia w skalnym labiryncie. Okres tworzenia zalążków turystki w tym regionie przypada na przełom XVIII i XIX w. Adršpach jako cel turystyczny upodobało sobie wówczas wiele znanych postaci historycznych, m.in. niemiecki poeta Johann Wolfgang von Goethe. Na poniższym zdjęciu widać Skalną Bramę, na której umieszczono tablicę upamiętniającą pobyt artysty w 1790 r.

W Karpaczu wszystkie drogi prowadzą na Śnieżkę. O ile dobrze liczę, to przez ostatnie kilkanaście lat byłam na niej jakieś siedem razy. Wiem, że zapewne nie każdy lubi tłoczyć się na szlaku na ten najwyższy szczyt Karkonoszy - bywają dni kiedy na Śnieżkę przybywa nawet 10 tysięcy turystów. Dlatego chciałabym zaproponować krótszą, mniej wymagającą, a przede wszystkim niezbyt obleganą trasę z Karpacza do czeskiego schroniska Jelenka.  Około dwugodzinna trasa rozpoczyna się w Karpaczu Dolnym i biegnie czarnym szlakiem, miejscami dość stromym i kamienistym. Wiedzie przez Sowią Dolinę, którą zalicza się do najgłębszych karkonoskich dolin, a jej kulminację stanowi Sowia Przełęcz (1164 m n.p.m.). To chyba mój ulubiony punkt tej trasy. Z tego miejsca roztacza się niesamowity widok na martwy las, który tego dnia był spowity mgłą.  Cel wyprawy to Schronisko Jelenka (1260 m n.p.m.). Warto wspomnieć, że absolutnie nie jest to tradycyjne schronisko turystyczne, do jakich jesteśmy przyzwycz...